Zaburzenia odżywiania

Zaburzenia odżywiania.

Czasem bagatelizowane przez samych chorych – zaburzenia, dotykające współcześnie dużą grupę ludzi. Dotyczą sfery, w której mamy do czynienia ze stykiem naszego świata emocjonalnego i cielesności. Nietrudno jest zauważyć jak bardzo te dwa obszary naszego funkcjonowania są połączone. Wystarczy szybko przypomnieć sobie jakąś stresującą sytuację i przypomnieć sobie uczucia oraz odczucia z ciała, które temu towarzyszyły. zaburzenia odżywiania, w różnych swoich postaciach, najczęściej są formą ekspresji, czegoś co emocjonalnie, dla pacjenta jest niemożliwe do przeżycia. Są to doświadczenia, stany emocjonalne, uczucia, których znoszenie staje się niemożliwe, wobec, których bezradność, trudności w symbolizowaniu, werbalizowaniu, są tak duże, iż możemy mieć do czynienia z regresją do poziomu cielesnego i obsadzeniu ciała energią powodującą napięcie.
Innymi słowy, obszar jedzenia staje się sferą odreagowania i przeżycia trudności i problemów emocjonalnych.

Anorexia nervosa bardzo trudna i poważna choroba. Chory odmawia przyjmowania pokarmu, doprowadzając swój organizm na skraj wyczerpania, czasem do śmierci. Bardzo głębokie zaburzenia anorektyków mają związek z trudnością  i niepowodzeniem w zdefiniowaniu tożsamości osobowej bądź niezgody na uznanie istniejących, cielesnych, atrybutów osoby dorosłej, co odbywa się poprzez obniżanie masy ciała. Ogromne napięcie i lęk przezywany przez chorego może być ujarzmiany tylko poprzez restrykcyjne procedury przyjmowania pokarmów

Bulimia Choroba, w której naprzemiennie występują stany objadania się ze stanami restrykcyjnych diet i zabiegów oczyszczających organizm z jedzenia. Chory ma duże trudności w przyjmowaniu pokarmu i przekształcaniu go na coś pożywnego i karmiącego. Najczęściej po jego dostarczeniu, czuje się przejedzony, przepełniony, co powoduje nieznośne stany napięcia, poczucia winy i w konsekwencji często prowadzi do wymuszania wymiotów oraz wypróżniania się. Te kompensacyjne zabiegi mają na celu uniknięcie nieprzyjemnych uczuć, towarzyszących choremu po napadach objadania się. Od strony emocjonalnej możemy obserwować trudności w znoszeniu frustracji, konieczność uzyskania szybkiego zaspokojenia ale równocześnie silne poczucie winy w związku ze swoją destrukcyjnością i zachłannością. samo jedzenie, podobnie jak w przypadku anorexi jest sposobem odreagowania trudnych do zniesienia i symbolizowania stanów emocjonalnych