NAJCZĘŚCIEJ ZADAWANE PYTANIA

Jestem zdecydowany na terapię, czy naprawdę potrzebuję konsultacji?

Tak samo jak lekarze, psychoterapeuci potrzebują czasu na to by przyjrzeć się pacjentowi, porozmawiać z nim o jego chorobie i jego cierpieniu zanim zdecydują czy będą w stanie mu pomóc. Taką rolę wstępnych rozmów, w których zarówno pacjent i terapeuta mogą spróbować odnaleźć się w nowej, unikalnej dla nich obojga sytuacji, bo przecież pierwszy raz się widzą, pierwszy raz się spotykają i wspólnie doświadczają tego spotkania, pełnią konsultacje.

Konsultacje są zarówno dla pacjenta jak i dla terapeuty sposobem na sprawdzenie czy psychoterapia dla tych dwojga osób będzie możliwa. Czasem po lekturze strony internetowej można odnieść wrażenie, iż chciałoby się mieć terapię u danego specjalisty. Czasem jednak już przy pierwszym spotkaniu widać, że to się nie uda. Coś nie „zaskoczy” nie zadziała. Dlatego ten czas wspólnych rozmów przed terapią jest tak ważny. Można powiedzieć też: decydujący.

Ile powinienem mieć konsultacji?

Nie ma jednej odpowiedzi na to pytanie. Terapeuci w zależności od metody i stylu pracy, preferują różne podejścia do procesu konsultacji. Zwykle przyjmuje się, że jest to kilka spotkań. Więcej na temat konsultacji można znaleźć tutaj

Czy w czasie rozmowy otrzymam poradę odnośnie tego co mam zrobić z danym problemem?

Psychoterapia nie jest doradzaniem. Doradca jest kimś kto wie lepiej od kogoś kto prosi o poradę. Psychoterapeuta nie wie lepiej od Pacjenta, potrzebuje również wiele czasu by go poznać. Czasem po wielu latach pracy można powiedzieć, że zaczyna dopiero go poznawać. Dlatego profesjonalni terapeuci  z powodu troski i szacunku dla Pacjenta  starają się  zachować swoją neutralność i nie doradzać ani nie wiedzieć lepiej co dla Pacjenta jest dobre albo złe. Psychoterapeuta może próbować dowiedzieć się czegoś od Pacjenta i o Pacjencie i próbować  pomóc mu w poznaniu samego siebie. Tak, żeby samodzielnie mógł podejmować decyzję. 

zaburzenia osobowości

Jak długo trwa psychoterapia?

Z czasem trwania psychoterapii bywa różnie. Są osoby pracujące krótkoterminowo, skoncentrowane na danym objawie. Taka terapia jest skuteczna – krótkoterminowo. Bardzo często okazuje się, że objaw albo się przemieścił na „coś innego” albo pozostawał w ukryciu do kolejnej kryzysowej sytuacji.

Moja propozycja psychoterapii jest głównie propozycją psychoterapii długoterminowej, w ramach której można dotrzeć do przyczyn problemów i próbować je rozwiązać poprzez ich zrozumienie oraz doświadczenie w bezpiecznych warunkach relacji terapeutycznej, dzięki czemu w kryzysowych sytuacjach jesteśmy w stanie uniknąć nawrotu choroby. Trudno więc określić na początku czas trwania takiej psychoterapii, wszystko zależy od intensywności ( ilość sesji w tygodniu) oraz zaangażowania pacjenta.

Co z prywatnością?

Zgodnie z wymogami kodeksu etycznego, praca psychoterapeuty wymaga maksymalnej dyskrecji i neutralności. Sesja psychoterapeutyczna jest czasem intymnego spotkania, wypełnionego całym wachlarzem uczuć i dlatego bardzo ważne jest aby pacjent mógł czuć się komfortowo. Dlatego jedną z głównych zasad psychoterapeutów jest całkowita poufność i dyskrecja.